sobota, 9 listopada 2013

Udało się!

Kochani!

Pękam z radości i dumy! Wreszcie udało mi się skończyć moją szydełkową chustę! Jak tylko ujrzałam w tutejszym sklepie sieci Hobbycraft tą cudną, cieniowaną i lekko osrebrzaną włóczkę, wiedziałam, że muszę z niej zrobić chustę. Przy moim chorobliwym braku czasu, to uwierzcie mi, był to spory wyczyn. I udało się! Chusta pochłonęła 250 gram włóczki, czyli 5 motków. Wzór znalazłam w ineternecie i przekazuję dalej, bo może komuś z was przypadnie do gustu. Mogę was zapewnić, że fajnie się dzierga według tego wzoru. W roli modelki na zdjęciach zaprezentowała się moja córka. To tyle na dzisiaj. Nie wiem jak u was, ale u nas ostatnio często pada deszcz, ale z drugiej strony - deszcz za oknem oznacza więcej czasu na robótki, książki i nne przyjemne rzeczy. Miłego weekend wszystkim życzę!

  
 
 

niedziela, 27 października 2013

Z kropelką w tle

Witajcie niedzielnie!

Mamy dziś słońce! Lubię jesienne słońce. Dziś również wieje silny wiatr. Jakby wiatr uparł się by prędko ogołocić drzewa z liści. Pomyślcie- za dwa miesiące będziemy mieli święta Bożego Narodzenia. Czasami mi sie wydaje, że chwilę temu była Wielkanoc.

Jesień to czas nie tylko pięknych kolorów czy długich, ciemnych wieczorów, ale także okres uciążliwych przeziębień. My już pierwsze mamy za sobą, a wy? Oby ich było jak najmniej! U nas w domu leczenie przeziębienia odbywa sie na ogół w sposób naturalny: herbatka lipowa, mleko z miodem, sok malinowy i sok z cebuli. Sok z cebuli to prosta sprawa: obiera się cebule lub dwie, kroi, układa w słoiku i zasypuje cukrem. Potem wytwarzający się sok pijemy kilka razy dziennie. Czasami do słoika z cebulą i cukrem dokładam drobno posiekany zabęk czosnku. Niedawno odkryłam inny i naprawdę rewelacyjny przepis na syrop na przeziębienie. Polecam wam spróbować! W niedużym słoiku układamy plasterki obranej cytryny, dodajemy kawałek drobno pokrojonego lub startego na tarce imbiru i zalewamy to miodem, najlepiej lipowym. Miodu ma być tyle, by przykrył cytrynę. Po kilku godzinach, gdy cytryna puści sok, syrop jest już gotowy do picia. Naprawdę- uważam go za moje odkrycie tego roku, bo wyjątkowo szybko stawia na nogi i przynosi ulgę w przeziębieniu. Ale kochani -najlepiej nie chorujcie wcale!

Pomiędzy obowiązkami domowymi, a pracą czy innymi zajeciami mam w tym roku mniej czasu na robótkowanie. Ale nie znaczy to, że tak zupełnie nic nie robię. Jestem w trakcie tworzenia szydełkowej chusty i kiedy ją skończę - na pewno wam zaprezentuję. Powoli powstają też kartki świąteczne. Wiecie co, bardzo lubię je robić, zwłaszcza te haftowane. Dziś pokażę wam kilka z nich:

 
 
 
A teraz chwila dla mojego ogrodu. Czy uwierzycie mi, że mimo iż lada moment mamy listopad -mój ogród jest jeszcze letnio kolorowy. Wciąż kwitną kosmosy, a nawet lawenda. Na krzaku czerwienią się maliny, choć nie są już tak słodkie jak dwa miesiące temu. Kwitną róże, ale kwiaty są mniejsze. Swoje pięć minut w ogrodzie mają wszelkie rośliny jesienne: astry, marcinki itp. Ogromna forsycja wciąż  jest jeszcze zielona, ale myślę, że przebarwi się lada moment. U nas często pada deszcz, zwłaszcza w nocy. Rano, kiedy idę do ogrodu nie mogę nadziwić sie pięknu deszczowych kropel. Dziś  niektóre z nich chciałabym i wam pokazać. Życzę wam bardzo pięknej niedzieli!











piątek, 25 października 2013

Jesień mija...

Witajcie!

Tak - jesień prędko mija i w dodatku u nas jest może i ciepła, ale bardzo, bardzo mokra. Bardzo często pada deszcz. W tym roku jesień zbombardowała mnie samymi złymi wiadomościami i złymi emocjami, ale przecież i tak w życiu bywa, prawda? Ważne, by we wszystkim dostrzegać jakieś dobro i całkowicie zaufać Bogu, bo wszystko w życiu ma jakiś cel, nawet jeśli nam się wydaje  zupełnie inaczej.

Zasypujecie mnie pytaniami o szydełkowe anioły. To prawda, zrobiłam ich już w życiu mnóstwo i zaprojektowałam sporo wzorów. Kilka z nich znajdziecie na stronach tego blogu. Niestety w tym roku raczej nie powstaną nowe anioły, może uda mi się wydziergać trochę szydełkowych gwiazdek dla przyjaciół. Z pewnością powstanie sporo kartek i może inne rzeczy o ile starczy mi sił i czasu. Zreszta kartki już powstają i dziś pragnę wam jedną pokazać. To mój ulubiony wzór. Kartka ta będzie brała udział w aukcji, z której dochód przeznaczony jest na wyremontowanie Domu Dziecka. Jesli ktoś z was chciałby dołączyć do tej szlachetnej akcji - polecam zajrzeć tu: https://www.facebook.com/events/552348458152045/?ref_dashboard_filter=upcoming . Czasami wystarczy tak niewiele, by zrobić bardzo wiele.  Życzę wam wszystkim ciepłych, długich i twórczych jesiennych wieczorów! A oto i kartka.

poniedziałek, 9 września 2013

Oliwa sprawiedliwa? A może ziołami pachnąca?

Witam was bardzo serdecznie!

Pamiętacie, ostatnim razem napisałam, że chyba mamy ostatni dzień upalnego lata. Miałam rację! Ochłodziło się, noce są już bardzo zimne, ale najważniejsze, że wreszcie spadł deszcz. Przyroda odetchnęła z ulgą. Jeśli teraz deszcz dogada się ze słońcem, to kto wie - może będziemy mieli piekną i urodzajną jesień?

Mam pytanie: kto z was lubi przetwarzać co się da? Oj, chyba wiele z nas robi tzw. zapasy na zimę: konfitury, wina, sałatki, kiszonki, mrożonki, nalewki, powidła i suszone zioła, grzyby...itd. Może się ze mną nie zgodzicie, ale uważam, że takie gromadzenie dobrodziejstw natury to nasza polska, wspaniała i wielopokoleniowa tradycja, którą warto przekazywać młodszemu pokoleniu. Sałatki, konfitury zrobione w domu, to zupełnie inna (lepsza) skarbnica smaków i witamin, niż ta szeroko dostępna w sklepach.

Dziś chciałabym was zachęcić, by do waszych obficie wypełnionych spiżarkowych półek dołączyć oliwy ziołowe. Nie są trudne do zrobienia, mają wyszukane smaki i można je używać na wiele sposobów.

Do przygotowania takiej mikstury potrzebujemy oliwę, ale taką, którą można używać zarówno do zimnych sałatek, jak i do potraw ciepłych. Musimy przygotować butelki (najlepiej małe), wyparzyć je i wysuszyć. Na koniec gromadzimy świeże zioła. Tutaj przede wszystkim polecam zioła z własnego ogródka, lub takie co do których mamy pewność, że nie były obficie karmione sztucznymi nawozami. Jakich ziół szukamy? Bazylia, tymianek, rozmaryn, majeranek... czy nawet czosnek. Gałazki ziół myjemy, osuszamy i je lekko gnieciemy (męczymy, by potem puściły więcej aromatu), a następnie umieszczamy w butelkach. Oliwę wlewamy do garnka i podgrzewamy tak do około 40 stopni. Taką ciepłą oliwą zalewamy zioła w buteleczkach, zakręcamy i odstawiamy w chłodne i ciemne miejsce na miesiąc. Jeśli chodzi o czosnek, to obrane ząbki czosnku nie gnieciemy tylko wrzucamy w całości (na butelkę 250 ml wrzucam 3-4 ząbki czosnku).Uwierzcie mi, sałatka z pomidorów skropiona oliwą bazyliową, lub kurczak polany przed końcem pieczenia oliwą rozmarynową to prawdziwa rozkosz dla podniebienia. I ten zapach! Polecam!

Jak widać na zdjęciu, moje butelki z oliwą opisałam za pomocą etykiet wyhaftowanych  haftem krzyżykowym. Takie etykiety można wykorzystać między innymi do ozdobienia słoiczków z ziołami suszonymi. Poniżej zamieszczam ich wzory. Może ktoś jest na nie chętny? Życzę przyjemnego tygodnia!





piątek, 6 września 2013

Boso po porannej rosie i ciasto ze śliwkami

Witajcie!

Dziś prawdopodobnie mieliśmy już ostatni w tym roku tak upalny dzień. Od jutra ma być chłodniej, a co najważniejsze - wreszcie spadnie deszcz. Wiosna i lato 2012 to były deszcze, deszcze i deszcze, ale ten rok to przede wszystkim słońce i ciepło, wręcz często nieznośne gorąco. Aż trudno uwierzyć, że takie gorące i słoneczne lato może objąć swoimi słonecznymi promieniami ten kraj. Tak też dziękuję Naturze za tak piękne lato i proszę o umiarkowane opady deszczu, bo inaczej mój ogród przekwitnie zbyt szybko.

A w ogrodzie jeszcze lato, ale już z domieszką jesieni. Przewaga kolorów różowych i żółtych. Wiecie co, najbardziej cenię sobie poranki. Kiedy przebudzone słońce rozciąga się na bezchmurnym niebie, a ptaki już po pierwszym sniadaniu dyskutują wesoło. Miasto jakby jeszcze uśpione i wokół jest taka cudowna atmosfera.  Lubię tak wyjść boso na wilgotną od rosy trawę i pozachwycać się niebem, kwiatami i zapachem. Jakże cudownie świat pachnie o poranku! Dziś swój zachwyt sfotografowałam. Macie ochotę na poranną dawkę zapachów mojego malutkiego Edenu?








W moim ogrodzie jest jedno drzewko owocowe. Kupione przypadkiem wiele lat temu, w sklepie podrzędnej marki i za małe pieniądze. Nie wiedzieliśmy o tym drzewie nic, poza tym, że ma być śliwką. Trochę się wystraszyłam swojego pomysłu posadzenia śliwy w tak małym ogródku jaki mam, ale zaraz potem przypomniałam sobie, że nawet w małym ogrodzie wszystkie niemal drzewka można prowadzić w taki sposób, by nie wyrastały na zbyt duże. I tak posadziliśmy śliwkę a ja ją czule dopieszczam: przycinam kiedy jest taka potrzeba, wyginam i obciążam kamieniami w worku gałęzie by rosły tak, jak ja chcę. Cieszę się jak dziecko, kiedy kwitnie i ma powodzenie u okolicznych dzikich pszczół i trzmieli. Nasz związek trwa już cztery lata. I nie wiem jaki to jest gatunek śliwek, ale wierzcie mi - są to najsmaczniejsze i najsłodsze śliwki jakie kiedykolwiek w życiu jadłam. A w tym roku, mimo, że drzewko nie jest jeszcze duże, śliwek było mnóstwo. Piszę "było" bo na drzewie zostały tylko pojedyńcze owoce. Udało mi się z nich zrobić trzy spore słoiczki powideł, zalać nalewkę i zrobić kilka razy ciasto ze śliwkami. Nie wspomnę o codziennej dawce swieżych owoców zachłannie pochłanianych przez moje pociechy i ich tatę, a nawet przez psa, który pod drzewkiem wynajdywał opadłe śliwki i je zjadał.

Nasze ciasto ze śliwkami również znikało z  powierzchni blaszki w tempie prędkości światła. No może z tą prędkością przesadziłam, ale ubywało go dość szybko. Znamy wiele przepisów na ciasta z owocami, ale jeden z nich jest przez moją rodzinę szczególnie ceniony za szybkość i łatwość. W zasadzie ów przepis wykorzystujemy do robienia ciast z różnymi owocami, ale to ze śliwkami lub morelami smakuje najlepiej. Dla zainteresowanych i chetnych na takie dopieszczenie podniebienia zdradzam jak takie ciasto zrobić.

CIASTO ZE ŚLIWKAMI (lub z innymi owocami)
Składniki na dużą blachę:

4 szklanki mąki,
2 szklanki śmietany, najlepiej kwaśnej
1i1/2 szklanki cukru,
4 jajka,
4 łyżki oliwy lub oleju,
3 łyżeczki proszku do pieczenia, choć przyznaję się -ja daję ciut mniej,
kilka kropel esencji waniliowej lub rumowej, a jeśli ciasto jest z morelami to polecam esencje pomarańczową,
umyte owoce (umyte i wydrylowane)

Jajka ubijamy z cukrem na puszystą masę.
Wlewamy do jajek olej, smietanę i esencję zapachową. Miksujemy kilka minut.
Miesamy mąkę z proszkiem do pieczenia i wciąż miksując dodajemy do ciasta,
Piekarnik ustawiamy na180 stopni.
Dużą blachę smarujemy tłuszczem i wypełniamy równo ciastem.
Na wierzchu układamy owoce. Jeśli są to śliwki, morele czy brzoskwinie to należy pamiętać by owoce były ułożone skórką do dołu.Jeśli są to jabłka- kroimy je na kawałki. Owoce jagodowe muszą być dobrze obsuszone.
Pieczemy około  40-50 minut. Ciasto jest gotowe gdy się zarumieni i lekko odstaje od brzegów foremki.
Jeśli ktoś lubi, można posypać cukrem pudrem.
Bardzo polecam! Zdecydowanie świetnie smakuje, pięknie pachnie i poprawia nastrój jesiennych wieczorów! Przed dziećmi trzeba chować, jeśli chcemy mieć je dłużej niż godzinę! Smacznego!